در حاشیه خروج گروهک مجاهدین خلق از گروه‌های حامی‌ تروریسم آمریکا: فاصله حرف تا عمل

گروهک مجاهدین خلق از لیست گروه‌های تروریستی آمریکا خارج میشود، البته واقعا مشخص نیست وقتی‌ لابیگران این گروهک آزادانه در راهروهای کنگره آمریکا قدم میزدند و حق حساب پرداخت میکردند و حتا مسئولین سابق آمریکایی علنا اعلام میکنند که در مقابل مبالغ هنگفت، به نفع این گروه سخنرانی‌ میکنند *، داخل این لیست بودن چه محدودیتی برای این گروه داشته است!  

یک نگاه گذرا به فعالیت‌های آشکار این گروه در خاک امریکا این نکته را به ذهن متبادر می‌سازد که این گروه هیچگاه، عملا دچار محدودیتی در خاک این کشور نشده و این در لیست کشور‌های حامی‌ تروریسم بودن، از یک ادعای دارای نتایج انتزاعی خارج نشده که اینک از پیامد‌های آن بترسیم، چیزی که این وسط ترسناک است شیفت آشکار کشور‌های مدعی دموکراسی و مبارزه با تروریسم به سمت معاملاتی است که صرفا متضمن منافع آنها در منطقه است، معاملاتی که گاهاً در تضاد آشکار با ادعاهای‌شان در قبل مفاهیمی مثل حقوق بشر، تروریسم، دموکراسی خواهی‌، ...، همچین در مقابل واضح با خواست ملت‌های منطقه است. نمی‌توان مدعی "آزادی خواهی‌" بود و از یکی‌ از مارکدار‌ترین گروهک‌های منطقه در زمینه ترور دفاع کرد، گروهی که در طول حیات خود در دو کشور، سوابق غیر قابل انکاری در زمینه ترور دارد و در مناسبات درون گروهی هم مشخصات کامل یک فرقه مخوف نیمه مذهبی‌، که مشابه آن را فقط در اروپای قرون وسطا پیدا کرد، دارد. نمی‌توان مدعی دموکراسی شد و انتظار باور از ملت‌های منطقه را داشت، در حالیکه از در دوستی‌ با بزرگترین گروهک فعالی‌ تروریستی منطقه وارد میشوید. ادعای کشور‌ها نیست که موضع گیری‌ها را در قبل‌اش شکل میدهد که عمل است که مهم است. 

* گزارش ساینس مانیتور به خوبی‌ ابعاد رشوه دهی‌ این گروه را آشکار می‌سازد