کاش که به یاد آوریم که چه میخواستیم و برای این خواستن چه کردیم و در مقابل این خواستن مان حاکمیت به چه ذلتهایی دست یازید.
کاش که به یاد آوریم که من نداشتیم، ما بودیم، تنها نبودیم، که وقتی موج راه میانداختیم چهار گوشه کشور را تکان میداد
کاش که به یاد آوریم که چه میگفتیم، چه زمزمه میکردیم و چه شعارهایی میدادیم، که چگونه با یا حسین میرحسینهای روزانه و الله اکبرهای شبانه همه اقتدار یک حاکمیت را به سخره گرفته بودیم
کاش که به یاد آوریم که کسانی بودند که با ما بودند و با ما ماندند، تا جایی که حاکمیت پای حضورشان را بست، تا جایی که به حصر و حبسشان افکند، کسانی که مدعی نبودند، ولی ستون بودند.
کاش که به یاد آوریم که اینک زمانه به یاد آوردن آنهاست، که اینک آن زمانی است که باید از پستوها به بیرون بیاوریمشان، دستمالی بدست گیریم و خاکشان را بتکانیم که باید بکارشان گیریم، آن شعارها را، آن حماسهها را، آن شور و شوق تغییر را.
تا ۲۵ بهمن چند روز مانده، چند گام، شروع کنیم که ما همان ملتیم.
