یک سری اظهارنظرها بی تدبیری محض و حماقت آشکار است، تبدیل فرصت به تهدید است:
یک
حساب توییتری که بنام رئیس جمهور فعالیت میکند و تصور غالب این بود که
تحت نظارت ایشان فعالیت میکند طی پیامی سال نو یهودی را تبریک میگوید،
با این عبارت که ""در حالیکه خورشید در تهران غروب میکند، برای همه یهودیان به ویژه یهودیان ایرانی، روش هشانای مبارکی را آرزومندم." پیامی که
بلافاصله در صفحات مجازی و رسانههای جهانی با بازخورد مثبت و توام با
تحسین و تامل آنها مواجه شد. مورد تفسیر قرار گرفت و حمل بر تغییر رویه
کلامی و نحوه تعامل ایران با جهان شد. این در حالی است که این پیام در
داخل چندان بازتابی نداشت، چرا که به هر حال آن تصویر تبعیض آمیز تبلیغات
شده در خارج از کشور، در داخل کمتر به چشم میاید و کمتر جلب توجه میکند.
حال اتفاق نامبارک و بی تدبیری و بی سیاستی محض آقای مشاور اینجا همه چیز
را به خطر میاندازد: "محمدرضا صادق، مشاور رئیسجمهور در واکنش به انتشار
اخباری درباره پیام تبریک روحانی به یهودیان جهان در توییتر تاکید کرد:
حسن روحانی حساب توییتر ندارد" و در ادامه تاکید میکند " ما خبری در این رابطه که رسانههای خارجی آن را منعکس کردهاند نداریم."
سوال
من از آقای صادق این است که چرا باید چنین چیزی، با این ادبیاتی تکذیب
شود؟ ایشان میداند معنای این روش تکذیب چیست؟ یک زمانی هست که اتفاقی
نمیفتد و تبریکی گفته نمیشود و تکذیبی صورت نمیگیرد، خوب به هر حال
حساسیتی نیست. یک زمانی هست که چنین تبریکی گفته میشود و چنان حساسیتی
ایجاد میکند و بعد تکذیب میشود. نتیجه آن میشود که به درست، موضع رئیس
جمهور را در مقابل موضع تکذیب شده تعبیر میکنند. یعنی در این مورد خاص،
"رئیس جمهور سال نو کلیمیان را تبریک نمیگوید"، نمیخواهد بگوید، موردی
ندارد که بگوید. تعبیر این تکذیب همین است. آنهم در حالیکه یهودیت در ایران
دین رسمی است که پیروان آن از حقوق قانونی برخوردارند و در مجلس نماینده
خود را دارند و مناسک خود را میتوانند برگزار کنند. آنهم در حالیکه که یکی
از کلیدیترین شعارهای رئیس جمهور اعاده حقوق اقلیتهای قومی و دینی است و
بر همین اساس، رای مطلق همه این اقلیتها را نیز کسب کرد.آنهم در حالیکه
که رسانههای جهان نشسته اند تا افکار رئیس جمهور را از اعمالاش رمزگشایی
کنند و بر همین اساس، افکار عمومی جهان را شکل دهند. ایشان به راحتی
میتوانست با اعلام بی خبری از ماهیت این حساب توییتری و حتا تکذیب چنین
رابطه ارگانیکی، تبریک و توجه دولت به این عید و کلیمیان را گوشزد کند و
برایشان سال خوبی آرزو کند ...
انشاالله که با تدبیر دولتمردان
بازتاب و انعکاس این بی سیاستی کمتر شود، اما در حالیکه که در آمریکا سال
نو فارسی را عید رسمی میدانند و در کاخ سفید سفره هفت سین پهن میکنند تا
از فواید اجتماعی و بازتابهای مثبت آن بهرهمند شوند، دولت باید بتواند به
وظیفه خود در رسمیت دادن شعار "ایران برای همه ایرانیان" عمل کند و با
توجه به حساسیتهای اقوام و اقلیت ها، این حس که رئیس جمهور، رئیس جمهور
همه شهروندان است، را در همه ایجاد کند.
